ພະຍາດສັດລ້ຽງທີ່ພົບເລື້ອຍໃນລະດູຝົນ: ອາການ ແລະ ການປ້ອງກັນ | AnyVet
ພະຍາດສັດລ້ຽງທີ່ພົບເລື້ອຍໃນລະດູຝົນ ແລະ ວິທີຮັບມື
ທຸກຄັ້ງທີ່ມີຝົນຕົກຕິດຕໍ່ກັນຫຼາຍມື້, ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນໃນອາກາດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນ — ແຕ່ຍັງສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສັດລ້ຽງຂອງພວກເຮົາໃນເລື່ອງຂອງເຊື້ອເຫັດ, ເຊື້ອແບັກທີເຣຍ ແລະ ແມ່ກາຝາກຕ່າງໆ.
ມື້ນີ້ AnyVet ໄດ້ຮວບຮວມເອົາພະຍາດທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນສັດລ້ຽງໃນຊ່ວງລະດູຝົນ, ເຊິ່ງບາງຄັ້ງອາດປະກົດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີການເຕືອນລ່ວງໜ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຂອງຫຼາຍຄົນມີຄວາມກັງວົນ. ເນື່ອງຈາກອາການບາງຢ່າງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ຮຸນແຮງ ເຊັ່ນ: "ຜື່ນຄັນ" ຫຼື "ຖອກທ້ອງເລັກນ້ອຍ" ອາດຈະເປັນສັນຍານເຕືອນໄພເບື້ອງຕົ້ນຂອງພະຍາດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າທີ່ຄາດໄວ້. ຫາກປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງຢ່າງຖືກວິທີ, ອາການອາດຈະຊຸດໂຊມລົງເກີນກວ່າທີ່ຈະຄວບຄຸມໄດ້. ບົດຄວາມນີ້ຈະແນະນໍາເຈົ້າຂອງທຸກຄົນໃຫ້ຮູ້ຈັກກັບພະຍາດທີ່ພົບເລື້ອຍໃນສັດລ້ຽງໃນຊ່ວງລະດູຝົນ, ພ້ອມກັບຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບສາເຫດ, ອາການເຕືອນ, ວິທີປ້ອງກັນ ແລະ ສັນຍານສໍາຄັນທີ່ບອກວ່າຄວນພາສັດລ້ຽງໄປພົບສັດຕະວະແພດຢ່າງຮີບດ່ວນ.
ເປັນຫຍັງລະດູຝົນຈຶ່ງເປັນໄລຍະທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງສັດລ້ຽງ
ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນທີ່ສະສົມຢູ່ໃນຂົນ, ຜິວໜັງ ແລະ ຫູ ຈະສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເຊື້ອເຫັດ ແລະ ເຊື້ອແບັກທີເຣຍຈະເລີນເຕີບໂຕໄດ້ດີທີ່ສຸດ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ນໍ້າຖ້ວມຂັງ ແລະ ດິນຕົມ ກໍເປັນແຫຼ່ງສະສົມຂອງເຊື້ອພະຍາດຈາກປັດສະວະຂອງສັດຈໍາພວກໜູ ເຊິ່ງເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງພະຍາດຮ້າຍແຮງເຊັ່ນ ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ (ພະຍາດສັດສູ່ຄົນ ຫຼື ພະຍາດໄຂ້ຍ່ຽວໜູ). ນອກຈາກນີ້, ເຫັບ ແລະ ໝັດ ຍັງແຜ່ພັນໄດ້ໄວຂຶ້ນໃນສະພາບອາກາດທີ່ອົບອຸ່ນ ແລະ ຊຸ່ມຊື່ນ, ເຮັດໃຫ້ສັດລ້ຽງມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຕິດເຊື້ອຫຼາຍພະຍາດພ້ອມໆກັນ. ເຈົ້າຂອງທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມສ່ຽງເຫຼົ່ານີ້ຈະສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ ກ່ອນທີ່ພວກມັນຈະກາຍເປັນບັນຫາສຸຂະພາບຊເຮື້ອ.
ພະຍາດ ແລະ ບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ພົບເລື້ອຍໃນສັດລ້ຽງໃນຊ່ວງລະດູຝົນທີ່ເຈົ້າຂອງຄວນຮູ້
ລະດູຝົນບໍ່ພຽງແຕ່ນຳເອົາຝົນ ແລະ ອາກາດຊຸ່ມຊື່ນມາເທົ່ານັ້ນ — ແຕ່ຍັງມາພ້ອມກັບປັດໄຈຕ່າງໆທີ່ສາມາດເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງໝາ ແລະ ແມວ ເຊັ່ນ: ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ, ນໍ້າຂັງ, ແມ່ກາຝາກ ແລະ ເຊື້ອພະຍາດຕ່າງໆ. ອາການບາງຢ່າງອາດເລີ່ມຕົ້ນຈາກສິ່ງເລັກນ້ອຍ ເຊັ່ນ: ການຄັນ, ເກົາຫູ, ຖອກທ້ອງ ຫຼື ຊຶມ, ແຕ່ຫາກປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວເປັນເວລາດົນ, ກໍສາມາດພັດທະນາໄປສູ່ບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າໄດ້. ມື້ນີ້ AnyVet ໄດ້ຮວບຮວມ 5 ພະຍາດ ແລະ ບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ຄວນລະວັງໃນສັດລ້ຽງໃນຊ່ວງລະດູຝົນ, ພ້ອມທັງອາການທີ່ຕ້ອງສັງເກດ ແລະ ວິທີການເບິ່ງແຍງຂັ້ນພື້ນຖານ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຂອງສາມາດຮັບມືໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມ.
ພະຍາດຜິວໜັງອັກເສບຈາກເຊື້ອເຫັດ ແລະ ແຜອັກເສບຮ້ອນ (Hot Spots)
ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນສູງສາມາດກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາຜິວໜັງໃນສັດລ້ຽງ ໂດຍສະເພາະໃນສັດທີ່ຂົນປຽກ ຫຼື ຜິວໜັງປຽກຊຸ່ມເປັນເວລາດົນ. ພະຍາດຜິວໜັງຈາກເຊື້ອເຫັດ (Dermatophytosis) ແມ່ນເກີດມາຈາກເຊື້ອເຫັດໃນກຸ່ມ Microsporum ແລະ Trichophyton, ໂດຍທີ່ Microsporum canis ເປັນສາເຫດທົ່ວໄປທີ່ພົບໃນແມວ. ສ່ວນແຜອັກເສບຮ້ອນ (Hot spots) ແມ່ນສະພາບຜິວໜັງອັກເສບຮຸນແຮງແບບກະທັນຫັນ ເຊິ່ງອາດມີການຕິດເຊື້ອແບັກທີເຣຍແຊກຊ້ອນນຳ, ແລະ ມັກເກີດມາຈາກການເກົາ, ລີຍ ຫຼື ກັດຢູ່ບໍລິເວນຜິວໜັງເດີມຊໍ້າໆ.
ອາການທີ່ຕ້ອງລະວັງ
ຂົນຫຼົ່ນເປັນຢ່ອມ ຫຼື ເປັນວົງມົນ
ຜິວໜັງແດງ ຫຼື ເປັນເກັດ
ຄັນ, ເກົາ, ລີຍ ຫຼື ກັດຜິວໜັງເລື້ອຍໆ
ບາດແຜ ຫຼື ບໍລິເວນຜິວໜັງອັກເສບ
ມີກິ່ນຜິດປົກກະຕິຈາກຜິວໜັງ
ພະຍາດຜິວໜັງຈາກເຊື້ອເຫັດບາງຊະນິດສາມາດຕິດຕໍ່ຈາກສັດສູ່ຄົນໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ ຄວນມີຄວາມລະມັດລະວັງເປັນພິເສດ ໂດຍສະເພາະໃນຄົວເຮືອນທີ່ມີເດັກນ້ອຍ ຫຼື ຜູ້ທີ່ມີລະບົບພູມຄຸ້ມກັນບົກພ່ອງ.
ການເບິ່ງແຍງ ແລະ ການປ້ອງກັນ
ເຊັດ ແລະ ເປົ່າຂົນສັດລ້ຽງຂອງທ່ານໃຫ້ແຫ້ງສະໜິດ ຫຼັງຈາກປຽກຝົນ ຫຼື ຫຼັງການອາບນໍ້າ
ຫວີຂົນສັດລ້ຽງ ແລະ ກວດເບິ່ງຜິວໜັງຂອງພວກມັນເປັນປະຈຳ
ຮັກສາບ່ອນນອນຂອງສັດລ້ຽງໃຫ້ສະອາດ ແລະ ແຫ້ງຢູ່ສະເໝີ
ຫາກທ່ານສັງເກດເຫັນຜື່ນແດງ, ຂົນຫຼົ່ນ ຫຼື ມີອາການຄັນຜິດປົກກະຕິ, ໃຫ້ພາສັດລ້ຽງຂອງທ່ານໄປພົບສັດຕະວະແພດເພື່ອຫາສາເຫດທີ່ແທ້ຈິງ
ຫູອັກເສບ (Otitis Externa)
ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນພາຍໃນຮູຫູສາມາດເປັນໜຶ່ງໃນປັດໄຈທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການອັກເສບຂອງຫູ ແລະ ສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕຂອງເຊື້ອຢີສ ຫຼື ແບັກທີເຣຍ, ໂດຍສະເພາະໃນໝາທີ່ມີຫູຕູກ ຫຼື ໝາທີ່ມີຮູຫູທີ່ລະບາຍອາກາດບໍ່ດີ.
ອາການທີ່ຕ້ອງລະວັງ
ເກົາ ຫຼື ຖູຫູເລື້ອຍໆ
ສັ່ນຫົວເລື້ອຍໆ
ມີກິ່ນຜິດປົກກະຕິຈາກຫູ
ຂີ້ຫູຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ ຫຼື ສີ ແລະ ລັກສະນະຂອງຂີ້ຫູປ່ຽນໄປ
ຫູ ຫຼື ບໍລິເວນອ້ອມຮູຫູມີຮອຍແດງ ແລະ ບວມ
ສະແດງອາການເຈັບປວດເມື່ອຖືກຈັບບໍລິເວນຫູ
ຫາກປ່ອຍໃຫ້ການອັກເສບຮຸນແຮງ ຫຼື ແຜ່ລາມໄປສູ່ຫູຊັ້ນກາງ ຫຼື ຊັ້ນໃນ ມັນອາດຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການໄດ້ຍິນ ແລະ ການຊົງຕົວ.
ການເບິ່ງແຍງ ແລະ ການປ້ອງກັນ
ເຊັດຫູ ແລະ ບໍລິເວນອ້ອມຮູຫູໃຫ້ແຫ້ງ ຫຼັງຈາກການອາບນໍ້າ ຫຼື ປຽກຝົນ
ກວດເບິ່ງສະພາບຫູເປັນປະຈຳ
ໃຊ້ນໍ້າຢາລ້າງຫູຕາມຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດ
ຫາກສັດລ້ຽງຂອງທ່ານມີອາການເກົາຫູ, ສັ່ນຫົວ ຫຼື ມີກິ່ນຜິດປົກກະຕິ ໃຫ້ພາໄປກວດ — ບໍ່ຄວນຊື້ຢາຢອດຫູມາໃຊ້ເອງ
ເຫັບ, ໝັດ ແລະ ພະຍາດຕິດຕໍ່ຈາກແມ່ກາຝາກ
ໃນຊ່ວງສະພາບອາກາດທີ່ອົບອຸ່ນ ແລະ ຊຸ່ມຊື່ນ, ເຫັບ ແລະ ໝັດ ຈະພົບໄດ້ຫຼາຍໃນສະພາບແວດລ້ອມ ແລະ ອາດກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາແກ່ສັດລ້ຽງ ເຊັ່ນ: ອາການຄັນ, ການລະຄາຍເຄືອງຜິວໜັງ ແລະ ພະຍາດຜິວໜັງອັກເສບຈາກການແພ້ໝັດ. ນອກຈາກນີ້, ເຫັບບາງຊະນິດຍັງສາມາດນຳເຊື້ອພະຍາດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດໃນສັດລ້ຽງ ເຊັ່ນ Ehrlichia ແລະ Babesia ເຊິ່ງສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ລະບົບເລືອດ ແລະ ສຸຂະພາບໂດຍລວມຂອງສັດລ້ຽງຂອງທ່ານ.
ອາການທີ່ຕ້ອງລະວັງ
ເກົາ ຫຼື ກັດຕົນເອງເລື້ອຍໆ
ຂົນຫຼົ່ນ ຫຼື ມີຜື່ນແດງ
ພົບເຫັບ ຫຼື ໝັດ ຢູ່ຕາມຮ່າງກາຍ
ຊຶມ, ເບື່ອອາຫານ
ເຫືອກ ຫຼື ເຍື່ອເມືອກມີສີຊີດ
ອ່ອນເພຍຜິດປົກກະຕິ
ວິທີປ້ອງກັນ
ຜະລິດຕະພັນປ້ອງກັນເຫັບ ແລະ ໝັດ ຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີຕາມຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດ
ກວດເບິ່ງຕາມຂົນ, ຫູ ແລະ ບໍລິເວນທີ່ເຫັບມັກເກາະເປັນປະຈຳ
ຮັກສາເຮືອນ ແລະ ບ່ອນນອນຂອງສັດລ້ຽງໃຫ້ສະອາດ
ຫາກພົບເຫັບ ຫຼື ໝັດ ເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ຫຼື ສັງເກດເຫັນອາການຜິດປົກກະຕິ ໃຫ້ປຶກສາສັດຕະວະແພດ
ພະຍາດທາງເດີນອາຫານ, ຖອກທ້ອງ ແລະ ຮາກ
ໃນຊ່ວງລະດູຝົນ, ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ປຽກຊຸ່ມ ແລະ ມີນໍ້າຂັງ ສາມາດເພີ່ມໂອກາດໃຫ້ສັດລ້ຽງສຳຜັດກັບສານປົນເປື້ອນ ຫຼື ອາຫານທີ່ບໍ່ສະອາດ. ການກິນອາຫານທີ່ບູດເນົ່າ, ນໍ້າທີ່ມີເຊື້ອປົນເປື້ອນ ຫຼື ສິ່ງແປກປອມ ສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດອາການທາງເດີນອາຫານໃນສັດລ້ຽງ ເຊັ່ນ: ຖອກທ້ອງ, ຮາກ ຫຼື ເຈັບທ້ອງ.
ອາການທີ່ຕ້ອງລະວັງ
ຖ່າຍແຫຼວ ຫຼື ຖ່າຍຖີ່ຜິດປົກກະຕິ
ຮາກ
ເບື່ອອາຫານ
ເຈັບທ້ອງ ຫຼື ຢູ່ບໍ່ເປັນສຸກ
ຊຶມ ແລະ ອ່ອນເພຍ
ພາວະຂາດນໍ້າ
ລູກໝາ/ລູກແມວ, ສັດລ້ຽງສູງໄວ ຫຼື ສັດລ້ຽງທີ່ມີພະຍາດປະຈຳຕົວ ສາມາດເກີດພາວະຂາດນໍ້າໄດ້ໄວຫຼາຍ ຫາກພວກມັນມີອາການຮາກ ຫຼື ຖອກທ້ອງຮຸນແຮງ.
ວິທີປ້ອງກັນ
ປ່ຽນນໍ້າດື່ມເປັນປະຈຳເພື່ອຮັກສາຄວາມສະອາດ
ເກັບຮັກສາອາຫານໃນພາຊະນະທີ່ສະອາດ ແລະ ປິດແໜ້ນໜາ
ບໍ່ປ່ອຍອາຫານຖິ້ມໄວ້ໃນຖ້ວຍເປັນເວລາດົນ
ຫຼີກລ່ຽງການປ່ອຍໃຫ້ສັດລ້ຽງດື່ມນໍ້າຈາກແຫຼ່ງນໍ້າຂັງ
ເກັບຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະ ສິ່ງຂອງທີ່ສັດລ້ຽງອາດຈະຄາບໄປກິນໃຫ້ພົ້ນມື
ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ (Leptospirosis ຫຼື ພະຍາດໄຂ້ຍ່ຽວໜູ)
ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ ແມ່ນການຕິດເຊື້ອແບັກທີເຣຍທີ່ເກີດຈາກ Leptospira ທີ່ຄວນລະວັງເປັນພິເສດໃນຊ່ວງລະດູຝົນ. ເຊື້ອແບັກທີເຣຍນີ້ສາມາດປົນເປື້ອນຢູ່ໃນນໍ້າ ຫຼື ດິນ ທີ່ສຳຜັດກັບປັດສະວະຂອງສັດທີ່ຕິດເຊື້ອ, ໂດຍສະເພາະສັດຈຳພວກໜູ. ສັດລ້ຽງສາມາດຕິດເຊື້ອໄດ້ໂດຍການສຳຜັດກັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີການປົນເປື້ອນ.
ອາການທີ່ຕ້ອງລະວັງ
ເປັນໄຂ້
ຊຶມ ແລະ ອ່ອນເພຍ
ເບື່ອອາຫານ
ຮາກ
ການຖ່າຍປັດສະວະຜິດປົກກະຕິ
ໃນກໍລະນີຮຸນແຮງ ອາດເກີດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ໝາກໄຂ່ຫຼັງ ແລະ ຕັບ
ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ ຍັງສາມາດຕິດຕໍ່ຈາກສັດສູ່ຄົນໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າສັດລ້ຽງຂອງທ່ານອາດຕິດເຊື້ອ ໃຫ້ຫຼີກລ່ຽງການສຳຜັດໂດຍກົງກັບສິ່ງຄັດຫຼັ່ງຈາກຮ່າງກາຍຂອງພວກມັນ ແລະ ປຶກສາສັດຕະວະແພດທັນທີ.
ວິທີປ້ອງກັນ
ຫຼີກລ່ຽງການປ່ອຍໃຫ້ສັດລ້ຽງຍ່າງຜ່ານ ຫຼື ດື່ມນໍ້າຈາກແຫຼ່ງນໍ້າຂັງ
ກຳຈັດ ແລະ ຄວບຄຸມສັດຈຳພວກໜູອ້ອມເຮືອນ
ຮັກສາບໍລິເວນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງສັດລ້ຽງໃຫ້ສະອາດ
ພາໝາຂອງທ່ານໄປສີດວັກຊີນປ້ອງກັນພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ ຕາມຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດ ແລະ ຕາຕະລາງເວລາທີ່ເໝາະສົມສຳລັບໝາແຕ່ລະໂຕ
ເວລາໃດທີ່ທ່ານຄວນພາສັດລ້ຽງໄປພົບສັດຕະວະແພດ?
ຢ່າລໍຖ້າ ແລະ ເບິ່ງອາການດ້ວຍຕົນເອງ ຫາກສັດລ້ຽງຂອງທ່ານສະແດງສັນຍານເຫຼົ່ານີ້:
ຊຶມ ຫຼື ອ່ອນເພຍຜິດປົກກະຕິ
ບໍ່ກິນອາຫານ ຫຼື ບໍ່ຍອມດື່ມນໍ້າ
ຮາກ ຫຼື ຖອກທ້ອງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ
ມີເລືອດປົນໃນອາຈົມ ຫຼື ໃນຮາກ
ຫາຍໃຈຜິດປົກກະຕິ
ເປັນໄຂ້ ຫຼື ສະແດງອາການເຈັບປວດຢ່າງຈະແຈ້ງ
ເຫືອກມີສີຊີດ ຫຼື ເປັນສີເຫຼືອງ
ມີອາການທາງປະສາດ ຫຼື ຍ່າງໂຊເຊ
ສົງໄສວ່າໄດ້ສຳຜັດກັບນໍ້າ ຫຼື ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີການປົນເປື້ອນ
ຈະປ້ອງກັນພະຍາດສັດລ້ຽງທີ່ພົບເລື້ອຍໃນລະດູຝົນໄດ້ແນວໃດ?
ການປ້ອງກັນສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍການຮັກສາສຸຂະອະນາໄມ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ເຊັ່ນ: ການເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍ ແລະ ຂົນຂອງສັດລ້ຽງແຫ້ງ ຫຼັງຈາກປຽກຝົນ, ການຮັກສານໍ້າ ແລະ ອາຫານໃຫ້ສະອາດ, ການປ້ອງກັນເຫັບ, ໝັດ ແລະ ແມ່ກາຝາກຕາມຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດ, ຫຼີກລ່ຽງບໍລິເວນທີ່ມີນໍ້າຂັງ ແລະ ບ່ອນເປິເປື້ອນ, ພ້ອມທັງພາສັດລ້ຽງໄປກວດສຸຂະພາບ ແລະ ຮັບວັກຊີນຕາມກຳນົດເວລາ.
ສັນຍານເຕືອນທີ່ບອກວ່າທ່ານຄວນພາສັດລ້ຽງໄປຫາສັດຕະວະແພດທັນທີ
ຫາກສັດລ້ຽງຂອງທ່ານມີອາການຊຶມຜິດປົກກະຕິ, ບໍ່ກິນອາຫານດົນເກີນ 24 ຊົ່ວໂມງ, ມີອາການຮາກ ຫຼື ຖອກທ້ອງຮຸນແຮງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ເປັນໄຂ້ສູງ, ຫາຍໃຈລຳບາກ, ມີຈຸດເລືອດອອກຕາມຜິວໜັງ ຫຼື ເຍື່ອເມືອກ, ມີຜິວໜັງເປັນສີເຫຼືອງ ຫຼື ມີບາດແຜຕາມຜິວໜັງທີ່ແຜ່ລາມຢ່າງໄວວາ ໃຫ້ພາໄປພົບສັດຕະວະແພດໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ເພາະອາການເຫຼົ່ານີ້ອາດເປັນສັນຍານຂອງພະຍາດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຊີວິດໄດ້ຫາກປ່ອຍໄວ້ດົນເກີນໄປ.
ປຶກສາໂຮງໝໍສັດທີ່ຢູ່ໃກ້ທ່ານທີ່ສຸດ
ບໍ່ວ່າຈະເປັນອາການທາງຜິວໜັງເລັກນ້ອຍ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມຮຸນແຮງກວ່າ, ການໃຫ້ສັດຕະວະແພດກວດວິນິດໄສແຕ່ຫົວທີແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພະຍາດລຸກລາມ. ຫາກທ່ານສັງເກດເຫັນສິ່ງຜິດປົກກະຕິໃນສັດລ້ຽງຂອງທ່ານໃນລະດູຝົນນີ້ ຢ່າລໍຖ້າໃຫ້ອາການຊຸດໂຊມລົງ — ໃຫ້ປຶກສາໂຮງໝໍສັດທີ່ຢູ່ໃກ້ທ່ານທີ່ສຸດໂດຍໄວທີ່ສຸດ ເພື່ອຮັບການກວດ ແລະ ຄຳແນະນຳທີ່ເໝາະສົມສຳລັບສັດລ້ຽງຂອງທ່ານ.
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ (FAQ)
Q: ຄວນພາສັດລ້ຽງໄປກວດສຸຂະພາບກ່ອນເຂົ້າສູ່ລະດູຝົນບໍ່?
A: ສັດລ້ຽງຄວນໄດ້ຮັບການກວດສຸຂະພາບເປັນປະຈຳຕາມກຳນົດ, ແລະ ຄວນກວດສອບປະຫວັດການຮັບວັກຊີນເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າມັນເໝາະສົມກັບອາຍຸ, ສຸຂະພາບ ແລະ ປັດໄຈຄວາມສ່ຽງຂອງແຕ່ລະໂຕ. ໂດຍສະເພາະໝາທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດ ຄວນປຶກສາກັບສັດຕະວະແພດກ່ຽວກັບການສີດວັກຊີນ ແລະ ຕາຕະລາງເວລາທີ່ເໝາະສົມ.
Q: ໝາ ແລະ ແມວ ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດໃນລະດູຝົນແຕກຕ່າງກັນບໍ່?
A: ທັງໝາ ແລະ ແມວ ຕ່າງກໍສາມາດປະສົບບັນຫາສຸຂະພາບໃນລະດູຝົນໄດ້ ເຊັ່ນ ພະຍາດຜິວໜັງ, ເຫັບ ແລະ ໝັດ, ແລະ ພະຍາດທາງເດີນອາຫານ, ແຕ່ລະດັບຄວາມສ່ຽງແມ່ນຂຶ້ນກັບອາຍຸ, ສຸຂະພາບ, ພຶດຕິກຳ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມຂອງສັດແຕ່ລະໂຕ. ໝາທີ່ອອກໄປຂ້າງນອກ ຫຼື ຍ່າງຜ່ານບໍລິເວນທີ່ມີນໍ້າຂັງ ອາດຈະມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດເລັບໂຕສະໄປໂຣຊິດສູງກວ່າ.
Q: ຄວນໃຊ້ຜະລິດຕະພັນປ້ອງກັນເຫັບ ແລະ ໝັດ ຖີ່ປານໃດໃນຊ່ວງລະດູຝົນ?
A: ຄວນໃຊ້ຕາມໄລຍະເວລາທີ່ລະບຸໄວ້ໃນສະຫຼາກຜະລິດຕະພັນ ຫຼື ຕາມຄຳແນະນຳຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີຂອງສັດຕະວະແພດ ເນື່ອງຈາກຜະລິດຕະພັນແຕ່ລະຊະນິດມີໄລຍະເວລາໃນການປົກປ້ອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ທ່ານບໍ່ຄວນເພີ່ມ ຫຼື ຫຼຸດຄວາມຖີ່ໃນການໃຊ້ດ້ວຍຕົນເອງ.
Q: ຫາກສັດລ້ຽງປຽກຝົນແຕ່ບໍ່ສະແດງອາການຜິດປົກກະຕິໃດໆ, ຈຳເປັນຕ້ອງພາໄປພົບສັດຕະວະແພດບໍ່?
A: ຫາກສັດລ້ຽງຂອງທ່ານຍັງມີພຶດຕິກຳປົກກະຕິ, ກິນອາຫານ, ດື່ມນໍ້າ ແລະ ຂັບຖ່າຍໄດ້ຕາມປົກກະຕິ, ທ່ານພຽງແຕ່ເຊັດໂຕ ແລະ ເປົ່າຂົນຂອງພວກມັນໃຫ້ແຫ້ງສະໜິດ, ຈາກນັ້ນສັງເກດອາການຕໍ່ໄປ. ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງໄປພົບສັດຕະວະແພດ ພຽງເພາະພວກມັນປຽກຝົນເທົ່ານັ້ນ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຫາກພວກມັນເລີ່ມຊຶມ, ຢຸດກິນອາຫານ, ຮາກ, ຖອກທ້ອງ, ເປັນໄຂ້ ຫຼື ສະແດງອາການຜິດປົກກະຕິອື່ນໆ ໃຫ້ພາໄປພົບສັດຕະວະແພດທັນທີ.
Q: ຈະປ້ອງກັນພະຍາດສັດລ້ຽງທີ່ພົບເລື້ອຍໃນລະດູຝົນໄດ້ແນວໃດ?
A: ຮັກສາຮ່າງກາຍ ແລະ ຂົນຂອງສັດລ້ຽງໃຫ້ແຫ້ງຢູ່ສະເໝີ, ຮັກສານໍ້າ ແລະ ອາຫານໃຫ້ສະອາດ, ປ້ອງກັນເຫັບ, ໝັດ ແລະ ແມ່ກາຝາກຕາມຄຳແນະນຳຂອງສັດຕະວະແພດ, ຫຼີກລ່ຽງບໍລິເວນທີ່ມີນໍ້າຂັງ ແລະ ບ່ອນເປິເປື້ອນ, ພ້ອມທັງຕິດຕາມການກວດສຸຂະພາບ ແລະ ຮັບວັກຊີນຕາມກຳນົດ, ເພື່ອຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພະຍາດຕ່າງໆໃນຊ່ວງລະດູຝົນ.
ບົດຄວາມນີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ມູນທົ່ວໄປເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ສາມາດທົດແທນການກວດວິນິດໄສຈາກສັດຕະວະແພດໄດ້. ຫາກສັດລ້ຽງຂອງທ່ານມີອາການຜິດປົກກະຕິໃດໆ ກະລຸນາປຶກສາສັດຕະວະແພດຢູ່ໂຮງໝໍສັດໃກ້ບ້ານທ່ານໂດຍກົງ.
ຜູ້ຂຽນ
